nieszuflada.pl w nieszuflada fl desperado poetica portal
Serwis poetycki www.nieszuflada.pl w FLDP. Wiersze Poezja Literatura Komentarze Warsztaty
Warsztaty Poetyckie FL - NIESZUFLADA ^ Blog andaluzyjski
Feliks Lokator <|||> Serwis FL Blog Sztuki Poezji - Koneser Galeria FL Galerie Sztuki Współczesnej
Subskrybuj:
Posty (Atom)
Między palcami przesypuje morski piasek
OdpowiedzUsuńkto z ich szelestu pozna moje głebiny ?
______
VteNpa
"Miłość to najlepsze lekarstwo samotności"
OdpowiedzUsuńKazde twe słowo
spisane na recepcie
ratuje mi życie.
Żyje twym słowem.
"Proces Twórczy"
OdpowiedzUsuńLepię garnki
gliną, dłonią
nadaje im kształty.
"Miłość"
OdpowiedzUsuńPrzechodze przez park
obserwuje ludzi
oni mnie nie widzą
"Kolacja"
OdpowiedzUsuńKsiężyc zapalił znów lampe
pojawiły się białe ćmy
powietrze przeciął nietoperz
przy blasku srebrzystej kosy
czekała czarna śmierć.
ps. tytuł jest chyba zły :)
"Kolacja"
OdpowiedzUsuńKsiężyc zapalił nocną lampe
pojawiły sie białe ćmy
powietrze przeciął nietoperz
w blasku srebrzystej kosy
czekała śmierć.
ps. zamiast czekała to moze dać polowała ? jak Pan mysli?
"Wdzięczność"
OdpowiedzUsuńHoryzont kosmosu
zbyt mały
by wyrazić tytuł.
PS. To za baner :))
============== ///
OdpowiedzUsuńW fazie wolnych skojarzeń patrzę i czytam
Naćpaną Światem
/___
Między palcami przesypuję morski piasek
kto z ich szelestu pozna moje głebiny ?
|| czy piasek szeleści? bardziej liść szeleści,
palce szeleszczą?
/___
"Miłość to najlepsze lekarstwo samotności"
Każde twe słowo
spisane na recepcie
ratuje mi życie.
Żyje twym słowem.
|| czuć kalkulację w koncepcji
jak hasło na plakat i słowa w zestawieniu
"lekarstwo, recepta, ratuje" - jak ulotka
/___
"Proces Twórczy"
Lepię garnki
gliną, dłonią
nadaje im kształty.
||to tylko stwierdzenie
nazbyt mało na wiersz
/___
"Miłość"
Przechodzę przez park
obserwuję ludzi
oni mnie nie widzą
|| niezły początek, jest napięcie
może rozbudować myśl? - sedno jest
i podskórne wywołanie skojarzeń ciekawe
/___
"Kolacja"
Księżyc zapalił znów lampę
pojawiły się białe ćmy
powietrze przeciął nietoperz
przy blasku srebrzystej kosy
czekała czarna śmierć.
ps. tytuł jest chyba zły :)
może np. "żarcie" i będzie ekspresja (?)
/
"Kolacja"
Księżyc zapalił nocną lampę
pojawiły się białe ćmy
powietrze przeciął nietoperz
w blasku srebrzystej kosy
czekała śmierć.
ps. zamiast czekała to może dać polowała ? jak Pan mysli?
|| a może mniej czasowników??
np.
księżyc płomieniem lampy
ćmy białe nietoperz tnie
kosa srebrzysta blaskiem
polującej śmierci
/___
"Wdzięczność"
Horyzont kosmosu
zbyt mały
by wyrazić tytuł.
|| zgrabnie użyty chwyt z tutuł -> wdzięczność
taka przerzutnia, interesujące w kompozycji!
proszę zbudować coś większego w tej metodzie i stosować
__________
(ę - prawy alt + e)
===============================
w moim odczuciu wiersz nie powinien opisywać, a tworzyć zjawiska. W minimum słów zawrzeć maksimum indywidualnej formy wyrażenia treści. Mówię krótko w opisie, a metaforycznym sposobem tworzę głębię możliwych znaczeń. Zawsze istnieje pytanie: jak w paru słowach zawrzeć kosmos? - rozbudzić wyobraźnię kształtem słowa, jego dźwiękiem, płynnością, sugestią etc. Odwołać się do mechanizmów rządzących ludzką psychiką. Malarskość słowa, nie buchalteria. Symbolika, mity, znaczenia w zwięzłym pakiecie jak bomba rozrywają ospałość czytelnika - jak tego dokonać? - proste, napisać taki wiersz.. dzika namiętność umysłu - tu jest ocean..
Jeśli zmęczy mnie ta dzikość serca, wtedy napiszę najlepszy ospały wiersz, bo naturalnie wynikający z takiej chwili - prawda formy poetyckiej.
W tych wierszach jest sporo myśli różnych, puszczonych jak liście na jesienny wiatr. I tak krążą w przestrzeni jak samotne duchy, a każdy z nich coś szepcze z daleka.
Czasami w ten sposób można zebrać zestaw prowokacji do napisania większej kompozycji. Kształt kompozycji nie powstaje od szczegółu, a od globalnego zarysu. Jak postać nadchodząca od horyzontu, im bliżej tym więcej szczegółów uwidacznia, ale potrzeba kompozycji korzysta z wybranch elementów tonując dobór głównego smaku - naczelny ryt kompozycji.
Można z tego zestawu wykreować też wiersz z wędrująca myślą - daje się ustalić związki elementów, potrzebna klamra obejmująca myśl prowadzącą przez wiersz
// Feliks Lokator
.
Panie Feliksie zawsze wierzyłam że Pan się na nauczyciela nadaje, w paru słowach objaśnił mi Pan na czym to wszystko polega i pieknie Pan te miniaturki opisał, co prawda to sa takie moje pomysły na wiersze i sobie je tu zapisałam bo w zeszytach to się juz powoli gubie tyle tego mam. Mam czasami olsnienie jakas mysl ale często mi ucieknie zanim zdąże zapisać. A jak już wiersz pisze to w ogóle mam zamęt w głowie bo nie wiem która wersja jest lepsza i zazwyczaj mam kłopot aby wybrać którą wkleić. Ale tym to się nie przejmuje ,bo pisze dla własnej przyjemności a z Panem lubie pisać o wszystkim bo w Pana słowach jest jakieś ciepło i magnetyzm . Czasami mam wrażenie że się zakochałam wirtualnie w Panu :) i chyba troche w tym prawdy jest, Pewnie Pana kobieta lub kobiety mają z Panem lub miały cudowne życie, tylko pozazdrościć . Mam nadzieje że nie palnęłam teraz głupoty, ale przecież nic złego nie napisałam. A jeżeli chodzi o wiersze to mam problem i takie pytanie czy wiersze Pan pisze na kartkach ? i czy długopisem czy ołówkiem i ile czasu Pan pisze wiersz bo mi to godzina wystarczy czasami ,a czasami wracam do wiersza kilka dni i dodaje po linijce jednej aby wiersz dojrzewał.
OdpowiedzUsuńByłby Pan dobrym nauczycielem w szkole , i by Pana młodzież bardzo lubiła, tyle Panu powiem :)
====
szczerość w takich rozmowach nadaje sens mądrym analizom - wiadomo na czym stoimy i można konstruktywnie myśleć. Proszę spróbować śpiewać tekst i wiele decyzji zapadnie w ułatwieniu lub odwrotnie, śpiewać i znajdować tekst. Do tego wprowadzić się w trans wybranego, zaaranżowanego stylu i dać swobodnie i bez kontroli mówić podświadomości. Powstaje związek pomiędzy tymi elementami, zanika formalne zapotrzebowanie zrealizowania dziełka, a w to miejsce pojawia się strumień świadomości spoza naszej jaźni. Coś w tym jest, jakby ktoś za nas tworzył - stan niezwykły. Trzeba uwolnić swoje ego od zależności formalnych i puścić je swobodnie w wyławianie obrazów z nieskrępowanej wyobraźni. Nie może wtedy na niczym zależeć, trzeba być wówczas chłonnym i otwartym - jest to faktycznie czymś na kształt wiatru, przekraczanie granicy życia i śmierci (ta granica jest fikcją wymuszoną przez narzucony kulturowo nakaz obawy bez faktycznego uzasadnienia)... jeśli ma być zapisane, będzie zapisane, a jeśli ginie w trakcie zapisu, to i niech ginie, a brać dostrzeżone...
OdpowiedzUsuń